Się udało

Zabierałam się, zabierałam i w końcu  się udało. Za sprawą Zashevka postanowiłam uporządkować garderobę. To dopiero pierwszy krok, jeżeli się uda, to będę kontynuować robienie porządków. Poczytałam sobie i przystąpiłam do dzieła.  Tak sobie myślę, że to wietrzenie dawno już powinnam przeprowadzić. Jeszcze to nie rewolucja, ale już coś drgnęło.

 

 Pierwsza szafa do lustracji wystąp! Bezlitośnie powyrzucałam całą masę ubrań. Nie kierowałam się żadnymi zasadami poza jedną, czy przez ostatni rok zakładałam na siebie tę rzecz. Modne, niemodne (głównie niemodne) - nie było ważne. Pierwsze sito zatrzymało  niewiele ciuchów. Potem jeszcze raz litościwie je przejrzałam. Czemu tak ciężko mi się rozstać z ubraniami, których wcale nie noszę? I to latami nie noszę...To jakieś bezsensowne sentymenty ...W ostatecznym rozrachunku przygotowałam do wyrzucenia jedną średnio dużą torbę. Sukces jak na pierwszy krok.

 A kilka koszulek przeznaczyłam na materiał do przeróbek.  Uszyję jakieś woreczki na pranie, albo coś użytecznego do kuchni czy łazienki.  Ściegiem do celu  uszyła smycze dla psa,  dla mnie  bezwzględnie koniecznie do zrealizowania. Wkrótce...
Mam straszne problemy z czasem, tzn. na nic nie mam czasu i chyba mam problemy z organizacją. Fajnie by było tak ten czas sobie zorganizować, żeby nie poświęcać go za wiele na sen. Prawdopodobnie winne tu jest moje zamiłowanie do spania. Podobno Napoleonowi wystarczyło zawsze pięć godzin snu, czyli można mieć jasny umysł przy niewielkiej dawce snu, a nawet zająć się podbojem Europy z dużym sukcesem. Oczywiście nie w głowie mi porównywanie się z Napoleonem, nawet w żartach, ale przyjemnie wspomnieć największych... Ale najłatwiej realizować krótkie spanie w lato, to teraz tak właśnie robię. Jesienią, zimą, na wiosnę pocieszałam się, że przyjdzie lato, to ożyję. A tu lato przyszło, niedługo pójdzie, a ja dalej nieożywiona, zmęczona, zaspana, zasapana i tylko bym w marzeniach wszystko zrobiła w podskokach.   I już odliczam czas do listopada, bo dopiero wtedy dostanę dwutygodniowy urlop.  Biedna ja, nie mam do tej pory żadnej perspektywy dłuższego wypoczynku. Niescęście.
(Pesymista : gorzej już być nie może. Optymista : może, może).
Ale postanowienie mam, właśnie je uroczyście składam! Coś z tych ubrań powstanie:)))

Kącik żartu , można powiedzieć ubraniowego, bo przecież nie a'propos rozwodu, chyba że z ubraniami.

W czasie rozprawy rozwodowej sędzia zwraca się do męża:

- A więc zawsze wieczorami, kiedy wracał pan do domu, zastawał pan w szafie ukrytego jakiegoś mężczyznę?

- Tak jest.

- I to było powodem nieporozumień?

- Tak, bo nigdy nie miałem gdzie powiesić ubrania.

Mam i ja...

Mam taką małą (według mnie małą. Jest na szczęście wolność słowa i użyłam słowa : "małą" bez uwzlędnienia opinii innych, które owszem istnieją)  manię zbieractwa. Nie żeby śmieci chomikować ( inni właśnie używają tego słowa). Zbieram różne butelki. Bo uwielbiam zdobione butelki.  Zbieram rolki po papierze toaletowym, mam nadzieję zrobić z nich pulpę wg przepisu BluReco, zbieram papier gazetowy i ulotkowy na rurki, zbieram puszki po karmie dla zwierząt. Może krócej by było gdybym napisała, czego nie zbieram. No właśnie, i nic mi teraz nie przychodzi do głowy, jak na złość. Mój sezam jest pełen skarbów. Coraz trudniej się w nim poruszać, bo miejsca nie przybywa, a skarbów jak najbardziej. Zdecydowanie byłam za skromna w swoich potrzebach. "Nie, nie. Nie chcę dużego pomieszczenia, ten mały zachowanek zupełnie mi wystarczy!" Nie wystarczy! ale teraz nikogo to nie interesuje. Chcą, żebym ograniczyła zbieractwo. Ograniczyła!  Jak się powie A zbieractwu, to trzeba lecieć przez kolejne litery alfabetu, bo zatrzymać się już nie można.
Oto jedna półka w mojej graciarni, bardziej ogarnięta, a może po prostu mniej widać.

Rolek po papierze toalet. starczyłoby na "otynkowanie" pulpą zespołu mieszkaniowego ściana wschodnia. A zbieram dalej.

 Zbieram słoiki po kawie .... Wyrzucać takie śliczne słoiczki? (Domownicy się pukają w czoło tak często, aż mają odciski).
Kupiłam kiedyś w Lidlu rolkę papieru tablicowego. Przykleiłam część na lodówkę, zostało jeszcze sporo. Dzisiaj próbowałam zrobić z tego etykietki na słoiczkach. Na próbę, jak to by wyglądało.

 Tak więc wyjawiłam właśnie, co jest moim najprawdziwszym hobby. (W trzeźwości umysłu mam nadzieję, że to zbieractwo nie zbliży się za bardzo do śmieciarstwa, tfu,tfu,tfu, trzy razy za lewe ramię: ))
Często powtarzam w domu, że lepiej mieć takie hobby, niż nie mieć żadnego (bo lepiej). A oni bezczelnie się odszczekują,  że :"wariat na swobodzie największą klęską jest w przyrodzie".  Tylko, że przecież to nie o mnie...  sory.

Czas na kącik humoru, żeby nikt nie był smutny.
Zabłądził facet w lesie, łapie za komórkę i dzwoni na 112.
- Jestem na grzybach, zabłądziłem!!!
- Niech pan spróbuje krzyczeć,  może ktoś pana usłyszy...
- Pomocy... pomocy...
Zza krzaków wyłania się niedźwiedź:
- I co się tak wydzierasz?
- Krzyczę, bo zabłądziłem, może ktoś usłyszy i tu przyjdzie.
- No i przyszedłem, ulżyło ci?

Moje ciemne strony

Całkiem niedawno (hmmm... ależ ten czas leci)  zaczęłam wyplatać coś, co miało być torebką. Taką  torebką, którą chciałam nosić do pracy i w pracy. Taką niedużą, żeby pomieściła klucze, kalkulator, notes, lusterko, nożyk, długopis i identyfikator.  Wyplotłam dwa boki, po czym doszłam do wniosku, że okrągła może być niepraktyczna zbytnio.  Postanowiłam zatem, że wyplotę kwadratową. Ale od tej pory nie miałam natchnienia. Ciągle chyba kusi mnie ta okrągła.  Ot, pokrętna natura.....
Widziałam na jednym fajnym blogu takie paski postępu prac autorki i zastanawiam się, czy sobie takich nie zainstalować? Z drugiej jednak strony, jeśli to zrobię będę zmuszona do ukończenia pracy, a przymusu nie lubię. Nie lubię robić czegoś bez pasji, z niedużą pasją, dla samego zrobienia, tzw. odfajkowania. Muszę czuć podniecenie tworzenia :) Ale te moje zastoje twórcze trwają czasem chyba zbyt długo i zaczynam myśleć, że jestem taki słomiany ogień. Siedzę na Pintereście, znajduję masę pięknych rzeczy, zachwycających, cudownych. Tylko działać. I co? Klops, na tym kończy się moja inicjatywa twórcza. Trzeba coś z tym zrobić.....chyba. Nie mam marudnej natury, ujawniam tylko przed Wami moje "ciemne strony" :)
Pisałam ostatnio o lampionach. Pociągnę temat w jednym zdaniu. Lampki o których pisałam, wyglądają tak:

Wymagają czyszczenia i malowania zdecydowanie.Chciałabym wkrótce pokazać je wiszące w progu mojego domu. Mam nadzieję zrealizować zadanie szybko :) hmm.


Ale przynajmniej możecie na mnie polegać w odsłonach książkowych, bo na to mój  ogień pali się równym płomieniem.   (Zawsze trzeba się pocieszać).

"Związane z erotyką słownictwo mieliśmy bardzo ubogie. A ja to już całkiem byłam do tyłu w tych sprawach. Koleżanka, taka bardziej do przodu, próbowała mnie nauczyć nowego, występnego słowa.
Wyszeptała mi je konspiracyjnie do ucha na szkolnym korytarzu, w czasie przerwy, a ja nie zrozumiałam

- Nie bać się? - ze zdziwieniem powtórzyłam to, co usłyszałam, ale nijak mi się to nie kojarzyła z erotyką.

Koleżanka wywróciła oczami i znów nachyliła się do mojego ucha. Ponownie usłyszałam "Nie-bać-się".

- Jak to : "Nie-bać-się" -wciąż nie rozumiałam, co występnego może być w tym, że ktoś się nie boi. - Czego się nie bać?

Ona ciągle przewracała oczami  i wytrwale szeptała mi do ucha, a ja wciąż słyszałam : "Nie bać się, nie bać się, nie bać się"... W końcu zniecierpliwiona koleżanka zrezygnowała z szeptania i na całe gardło wykrzyczała wreszcie wyrażnie : "Jebać się!". Krzyk spotęgowała cisza i nie wiedzieć czemu wszyscy nagle zamilkli. Ja dalej nic nie kapowałam, bo "jebać się" usłyszałam po raz pierwszy i z niczym mi się nie kojarzyło.
Za to kojarzyło się nauczycielce, która po chwili szoku i zesztywnienia złapała koleżankę za fartuch i zawlokła do dyrektora. Wydawało się, że koleżanka jakoś się wyłgała, bo była w tych sprawach specjalistką. Że niby gdzieś usłyszała, że nie wie, co to znaczy i tak dalej. Na wszelki wypadek wezwano jej rodziców. Jak się okazało, też nie znali tego słowa. Na wszelki wypadek jednak koleżanka dostała lanie. Potem chwaliła się pręgami na tyłku i pokazywała zainteresowanym w toalecie. Ja natomiast od tej pory dobrze pamiętałam to słowo. Na wszelki wypadek jednak zapisałam je na kartce i szeptałam innym nieobytym do ucha. Bo ja już byłam do przodu."

"Obrazki z Nebraski"  Grażyna Trela

Lifting na szybko

Wolny od pracy dzień zachęca do zrobienia czegoś pożytecznego, albo chociaż zrobienia czegoś... w przypływie takiej chęci wyciągnęłam z szafki farbę i poprawiłam nieco wygląd starego lampionu. Pierwotnie miał kolor fioletowy, smutny bardzo. Nie zajęło mi to wiele czasu. Lampion przeszedł szybki lifting.

 Szybko znalazł miejsce obok przemalowanego w zeszłym roku innego lampionu kupionego w sklepie ze starociami.

 Tak się rozpędziłam z tym malowaniem, że odświeżyłam jeszcze jedną ogrodową ozdobę. Nie zrobiłam zdjęcia "przed i po" naprawię ten błąd w przyszłości.

i w miejscu docelowym gdzie jeszcze schnie

 

a na koniec nie mogę się powstrzymać żeby nie dać Wam porcji humoru....

"Moja złota siódemka czeskiej literatury wychodkowej wygląda tak:

1.>> Alkohol nie da wam odpowiedzi, ale pozwoli zapomnieć pytanie<<
 (toaleta męska w barze praskim).

2. >> Największą życiową mądrością jest zawczasu rozeznać : na kogo się wys...,
a przed kim się pos..!>> (na ścianie klozetu te słowa też były wykropkowane).

3. >>Nie wrzucajcie petów do pisuaru. Tą ręką, którą je wyciągam, nakładam wam także jedzenie>>
   (toaleta męska w knajpie U Vystreleneno Oka na Żiżkovie, ale także w innych Krajach Republiki      Czeskiej).

4. >>Nie wierz we wszystko, co myślisz<< (dworzec w Brnie).

5. >>Nie wrzucajcie do pisuarów gum do żucia!<< dopisek,: >> w ten sposób tracą na smaku<<

6. >>Wiecie, dlaczego Bóg stworzył jako pierwszego mężczyznę? Bo wszystko zaczyna się od  zera<<   (toaleta w gimnazjum w Czeskiej Lipie).

I napis Nr 7. Przypominam go sobie zawsze, kiedy trzeba mi szybkiej dawki śmiechu- z toalety w restauracji nad stawem rybnym w Czeskich Budziejowicach-Borszowie:

>>Szanowne Panie, nie wyrzucajcie tamponów przez okna, nasze kaczki się nimi dławią<<.